دمنده نوعی تجهیزات است که به راحتی آلودگی صوتی تولید می کند و کاربردهای گسترده ای دارد. از سوی دیگر، کنترل صدای دمنده نیز دشوارتر است. در میان آنها، موج دمنده یک نوع نسبتاً رایج آلودگی صوتی است و همچنین کنترل آن مشکلی بسیار دشوار است. موج دمنده عمدتاً ناشی از دمای بیش از حد، رطوبت بیش از حد هوا، یا بار بیش از حد و غیره است. حل آن بسیار دشوار است. بیایید نگاهی به روش های کنترل نویز دمنده برای جلوگیری از افزایش بیاندازیم.
برای جلوگیری از ولتاژ دو روش دستی و اتوماتیک وجود دارد که هر دوی آن ها نصب لوله بای پس در خروجی فن می باشد. هنگام روشن کردن فن ابتدا باید آن را روشن کرد و پس از اتمام راه اندازی به تدریج خاموش شد. هنگامی که علائم افزایش ناگهانی رخ می دهد، دریچه آزادسازی خودکار هوا به طور خودکار باز می شود تا هوا مطابق با برنامه از پیش تعیین شده آزاد شود و باعث افزایش جریان ورودی فن می شود و نقطه کار فن را می توان از منطقه موج به منطقه پایدار منتقل کرد. این به تدریج فشار خروجی را افزایش می دهد و به تدریج هوای فشرده را به داخل شبکه لوله می فرستد. در شرایطی که فشار خروجی بیشتر از فشار شبکه لوله باشد، شیر تخلیه به تدریج بسته می شود یا در موقعیت مناسبی قرار می گیرد. شیرهایی که به صورت دستی کار می کنند باید توسط کارگرانی که با جزئیات زیر رویه های شیرهای اتوماتیک آشنا هستند کار کنند.
تعیین اینکه آیا فن وارد شرایط ولتاژ شده است یا خیر، از نظر تئوری نمی تواند به طور دقیق محاسبه شود. به طور کلی بر اساس تجربه و پدیده های عملکرد فن مشاهده شده قضاوت می شود. اولین مورد مشاهده صدای جریان هوا در مجرای خروجی فن است. هنگام نزدیک شدن به شرایط موج، نویز ساطع شده از لوله خروجی به طور متناوب بین زیاد و کم تغییر می کند و باعث تغییرات دوره ای می شود. هنگام ورود به شرایط موج، نویز بلافاصله به شدت افزایش می یابد و حتی صداهای ترکیدن ظاهر می شود. مورد دوم مشاهده ارتعاش بدنه فن است. با ورود به منطقه موج، بدنه دستگاه و یاتاقان ها به شدت لرزش خواهند داشت. سومین مورد مشاهده تغییرات فشار خروجی فن و جریان ورودی است. در حین کارکرد عادی، فشار خروجی و دبی ورودی تغییر چندانی نمی کند، اما در هنگام ورود به منطقه موج، هر دو به شدت تغییر می کنند.
